X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان
نوشته های یه چاقالوی نانازی

نامه شماره 1

پنج‌شنبه 27 بهمن 1390 ساعت 08:27 ب.ظ

شاید از من متنفر باشی چون شوهرت رو از دستت بیرون آوردم ! چون فکر میکردی شوهرت من رو بیشتر از تو دوست داره ! بین دوست داشتن و تنفر از من گیر کردی! خوب خودت میدونی که تقصیر من نبود. خودت پای منو به زندگیت کشوندی. خودت خواستی. درسته که من دقیقا همونی که میخواستی نبودم ولی خودت منو آوردی. من چطور حریف وسوسه های شورانگیز او نمیشدم ! من ! من که از هیچ جای دنیا خبر نداشتم ! چطور زمزمه های عاشقانه او رو باور نمیکردم !؟ تو که عاشقش نبودی! او فقط شوهر تو بود ولی من عاشقش بودم و او هم همیشه میگفت ... اما عزیز من ! هیچ غصه نخور! من تاوان این گناه ناکرده رو پس دادم ! از خیلی وقت پیش! تو نمیدونستی که این هوس هم میگذره ؟ پای همه رو قطع کردی از زندگیت ! با هر زن و مونثی جنگیدی! خودت , اعصابت , جوونیت و حتی بچه هات رو حروم کردی! به پای مردی که ارزشی نداشت! برای زحمتای تو هیچ وقعی نمیگذاشت. دوستت نداشت . میفهمی؟ اون نمیتونه کسی رو دوست داشته باشه ! حتی من رو !! منی که نمیشد بندازی بیرون! منی که بیخ ریشت مونده بودم !

داشتم میگفتم ! خیالت راحت باشه ! من تقاص پس دادم ! زیاد! به قیمت همه زندگی! منم بازیچه بودم !